செல்வனின் Deepavali மண் விளக்கு
Tamil + English Deepavali story for kids (6–7): ஊரில் மண் விளக்கு செய்யக் கற்றுக்கொண்ட செல்வன், தன் விளக்கில் ஒரு குட்டி thumbprint வைத்தான்.
Ages 6-7 - 5 minute read - curious - TA-EN
Reviewed for child-safety · gentle by design · How our stories are made
Published 2026-10-17T07:32:23.616977

Read-aloud note
Switch languages the way your family naturally speaks at home.
Story
Chennai-யிலிருந்து bus-ல் வந்து இறங்கியதும் செல்வன் சுற்றிப் பார்த்தான். பச்சை வயல்கள். தென்னை மரங்கள். ஒரு மாடு. ஆனால் ஒரு shop கூட இல்லை! "தாத்தா, Deepavali-க்கு விளக்கு எந்த shop-ல வாங்குவோம்?" தாத்தா மீசையைத் தடவிச் சிரித்தார். "Shop எதுக்கு? வா, விளக்கு எங்கே பிறக்குதுன்னு பார்க்கலாம்."
மண் விளக்கு செய்யும் பொன்னன் மாமாவின் முற்றத்தில் ஒரு பெரிய கல் சக்கரம் சுற்றிக்கொண்டிருந்தது. மாமா அதன் நடுவில் ஒரு உருண்டை ஈர மண்ணை வைத்தார். அவரது விரல்கள் மெதுவாக அழுத்தின. மண் மேலே எழுந்தது… நடுவில் குழிந்தது… ஓரத்தில் ஒரு குட்டி மூக்கு வந்தது. ஒரே நிமிடத்தில் ஒரு அகல் விளக்கு! முற்றம் முழுக்க வெயிலில் காயும் சாம்பல் நிற விளக்குகள். செல்வனின் வாய் திறந்தே இருந்தது.
"நீயும் try பண்றியா?" என்று கேட்டார் பொன்னன் மாமா. செல்வன் ஈர மண்ணில் இரண்டு கைகளையும் வைத்தான். மண் ஆடியது. சாய்ந்தது. பொத்! ஒரு தட்டையான தோசை மாதிரி விழுந்தது. எல்லாரும் சிரித்தார்கள். செல்வனும் சிரித்தான்… ஆனால் அவன் காது ரெண்டும் சிவந்துவிட்டது.
பொன்னன் மாமா தன் பெரிய கைகளை செல்வனின் கைகள் மேல் வைத்தார். "மண்ணுக்கு அவசரம் பிடிக்காது. மெதுவா… மெதுவா…" இந்த முறை மண் மெதுவாக எழுந்தது. ஒரு குட்டி விளக்கு! அது கொஞ்சம் ஒரு பக்கம் சாய்ந்திருந்தது. செல்வன் அதன் பக்கத்தில் தன் கட்டைவிரலை மெதுவாக அழுத்தினான். "இது என்னோடதுன்னு தெரியணும்."
ரெண்டு நாள் விளக்குகள் வெயிலில் காய்ந்தன. பிறகு பொன்னன் மாமா அவற்றைத் தன் சூளையில் சுட்டார். அது பெரியவர்களின் வேலை. Deepavali-க்கு முந்தைய நாள், மாமா ஒரு கூடையோடு வந்தார். சாம்பல் விளக்குகள் இப்போ செம்மண் சிவப்பா மாறியிருந்தன! இருபது விளக்குகள். எல்லாம் ஒரே மாதிரி… இல்லை! ஒன்றில் மட்டும் ஒரு குட்டி thumbprint.
Deepavali மாலை. பாட்டி ஒவ்வொரு விளக்கிலும் எண்ணெய் ஊற்றி, திரி வைத்தார். திண்ணை ஓரம், சுவர் மேல், படிகளில் — எங்கும் வரிசை வரிசையாக விளக்குகள். "என் விளக்கு எங்கே, தாத்தா?" தாத்தா அதை வாசல் கோலத்தின் நடுவில் வைத்தார். "இது தான் நம்ம வீட்டு முதல் விளக்கு." பிறகு தாத்தா ஒவ்வொன்றாக ஏற்றினார். செல்வன் பாட்டியின் பக்கத்தில், கொஞ்சம் தள்ளி நின்று பார்த்தான்.
எல்லா விளக்குகளும் ஒளிர்ந்தன. செல்வனின் விளக்கு கொஞ்சம் சாய்ந்துதான் இருந்தது. ஆனால் அதன் சுடர் மட்டும் நேராக, அழகாக நின்றது. "பார், விளக்கு சாஞ்சிருந்தாலும் வெளிச்சம் நேரா தான் நிக்கும்," என்றார் தாத்தா. தெரு முழுக்க விளக்குகள் மின்னின. எல்லாம் பொன்னன் மாமாவின் கைகள் செய்தவை. அவற்றில் ஒன்றில் மட்டும் ஒரு குட்டி thumbprint — செல்வனுடையது.
Scenes
Shop எங்கே, தாத்தா?

Chennai-யிலிருந்து bus-ல் வந்து இறங்கியதும் செல்வன் சுற்றிப் பார்த்தான். பச்சை வயல்கள். தென்னை மரங்கள். ஒரு மாடு. ஆனால் ஒரு shop கூட இல்லை! "தாத்தா, Deepavali-க்கு விளக்கு எந்த shop-ல வாங்குவோம்?" தாத்தா மீசையைத் தடவிச் சிரித்தார். "Shop எதுக்கு? வா, விளக்கு எங்கே பிறக்குதுன்னு பார்க்கலாம்."
சுத்தும் சக்கரம்

மண் விளக்கு செய்யும் பொன்னன் மாமாவின் முற்றத்தில் ஒரு பெரிய கல் சக்கரம் சுற்றிக்கொண்டிருந்தது. மாமா அதன் நடுவில் ஒரு உருண்டை ஈர மண்ணை வைத்தார். அவரது விரல்கள் மெதுவாக அழுத்தின. மண் மேலே எழுந்தது… நடுவில் குழிந்தது… ஓரத்தில் ஒரு குட்டி மூக்கு வந்தது. ஒரே நிமிடத்தில் ஒரு அகல் விளக்கு! முற்றம் முழுக்க வெயிலில் காயும் சாம்பல் நிற விளக்குகள். செல்வனின் வாய் திறந்தே இருந்தது.
பொத்!

"நீயும் try பண்றியா?" என்று கேட்டார் பொன்னன் மாமா. செல்வன் ஈர மண்ணில் இரண்டு கைகளையும் வைத்தான். மண் ஆடியது. சாய்ந்தது. பொத்! ஒரு தட்டையான தோசை மாதிரி விழுந்தது. எல்லாரும் சிரித்தார்கள். செல்வனும் சிரித்தான்… ஆனால் அவன் காது ரெண்டும் சிவந்துவிட்டது.
மெதுவா, மெதுவா

பொன்னன் மாமா தன் பெரிய கைகளை செல்வனின் கைகள் மேல் வைத்தார். "மண்ணுக்கு அவசரம் பிடிக்காது. மெதுவா… மெதுவா…" இந்த முறை மண் மெதுவாக எழுந்தது. ஒரு குட்டி விளக்கு! அது கொஞ்சம் ஒரு பக்கம் சாய்ந்திருந்தது. செல்வன் அதன் பக்கத்தில் தன் கட்டைவிரலை மெதுவாக அழுத்தினான். "இது என்னோடதுன்னு தெரியணும்."
இருபதில் ஒன்னு

ரெண்டு நாள் விளக்குகள் வெயிலில் காய்ந்தன. பிறகு பொன்னன் மாமா அவற்றைத் தன் சூளையில் சுட்டார். அது பெரியவர்களின் வேலை. Deepavali-க்கு முந்தைய நாள், மாமா ஒரு கூடையோடு வந்தார். சாம்பல் விளக்குகள் இப்போ செம்மண் சிவப்பா மாறியிருந்தன! இருபது விளக்குகள். எல்லாம் ஒரே மாதிரி… இல்லை! ஒன்றில் மட்டும் ஒரு குட்டி thumbprint.
முதல் விளக்கு

Deepavali மாலை. பாட்டி ஒவ்வொரு விளக்கிலும் எண்ணெய் ஊற்றி, திரி வைத்தார். திண்ணை ஓரம், சுவர் மேல், படிகளில் — எங்கும் வரிசை வரிசையாக விளக்குகள். "என் விளக்கு எங்கே, தாத்தா?" தாத்தா அதை வாசல் கோலத்தின் நடுவில் வைத்தார். "இது தான் நம்ம வீட்டு முதல் விளக்கு." பிறகு தாத்தா ஒவ்வொன்றாக ஏற்றினார். செல்வன் பாட்டியின் பக்கத்தில், கொஞ்சம் தள்ளி நின்று பார்த்தான்.
சாய்ந்த விளக்கு, நேர் வெளிச்சம்

எல்லா விளக்குகளும் ஒளிர்ந்தன. செல்வனின் விளக்கு கொஞ்சம் சாய்ந்துதான் இருந்தது. ஆனால் அதன் சுடர் மட்டும் நேராக, அழகாக நின்றது. "பார், விளக்கு சாஞ்சிருந்தாலும் வெளிச்சம் நேரா தான் நிக்கும்," என்றார் தாத்தா. தெரு முழுக்க விளக்குகள் மின்னின. எல்லாம் பொன்னன் மாமாவின் கைகள் செய்தவை. அவற்றில் ஒன்றில் மட்டும் ஒரு குட்டி thumbprint — செல்வனுடையது.
Read-aloud note
Switch languages the way your family naturally speaks at home.