சிம்மி — சுவரில் வாழும் தங்கத் தீப்பொறி
மின்சாரம் எங்கே வாழும், ஏன் தொடக்கூடாது என்று சின்னஞ்சிறிய மிலோவுக்கு அம்மா அன்பாகச் சொல்லும் இனிமையான கதை.
Ages 3-4 - 4 minute read - gentle - TA
Published 2026-06-08T17:09:24.758296

Read-aloud note
Let repeated rain sounds become a soft rhythm while you read.
Story
சிம்மி — சுவரில் வாழும் தங்கத் தீப்பொறி
மஞ்சள் நிற வீட்டின் சுவருக்குள் ஒரு சின்னஞ்சிறிய தங்கப் பொறி இருந்தது. அதன் பெயர் சிம்மி.
சிம்மியை யாராலும் பார்க்க முடியாது. ஆனால் அடுக்களை கதவின் அடியில் ஒரு மென்மையான தங்க வெளிச்சம் தெரியும். அதுவே சிம்மி. அங்கேயே, கம்பிகளுக்குள் நிம்மதியாக இருக்கும். மிய்யோ... மிய்யோ... என்று மெல்லிய ஓசை கேட்கும்.
யாராவது விளக்கை போட்டால் — ஸ்வூஷ்! — சிம்மி கம்பிக்குள் பறக்கும். ஒளி பரவும். யாராவது கெட்டிலை அழுத்தினால் — ஸ்வூஷ்! — சூடான கோகோ தயார். சிம்மிக்கு அந்த வேலை மிகவும் பிடிக்கும்.
ஆனால் சிம்மி கம்பிக்கு வெளியே வந்தால்? விளக்கு மினுக்கும், தோஸ்ட் ஆறிவிடும், சிம்மியும் வழிதப்பிவிடும். அதனால் சிம்மி உள்ளேயே இருக்கும். மிய்யோ... மிய்யோ...
ஒரு காலைப் பொழுதில் மிலோ அடுக்களைக்கு வந்தான். ஆரஞ்சு கோடு கோடு பைஜாமா. ஒரு காலில் வெள்ளை சாக்ஸ், மறு காலில் இல்லை. சுவரருகே ஒரு கம்பி சற்றே தளர்ந்திருந்தது. மிலோ கையை நீட்டினான்...
அப்போது கேட்டது. மிய்யோ... மிய்யோ...
மிலோ கையை மெதுவாக பின்னே இழுத்தான். தலையை சாய்த்தான். "இது என்ன?" என்று கிசுகிசுத்தான். விளக்கு ஒரு தடவை, இரண்டு தடவை இமைத்தது — உள்ளிருந்து யாரோ கை அசைப்பதுபோல்.
மிலோ அம்மாவிடம் ஓடினான். "அம்மா! சுவருக்குள் ஏதோ ஒலிக்குதே!" அம்மா குனிந்து அவன் அருகே அமர்ந்தாள். "அது மின்சாரம், கண்ணா. அது கம்பிக்குள்தான் வாழும். அதுவே அதன் வீடு. குருவிக் கூட்டில் கை விடமாட்டோமே — அதேபோல் கம்பியையும் தொடக்கூடாது. அது உள்ளேயே வேலை செய்யட்டும், நலமாக." மிலோ தலையாட்டினான். "மிய்யோ... மிய்யோ... என்று கேட்டுக்கொண்டே இருக்கலாமா?" "ஆமா, அதுவே சரி," என்று அம்மா சொன்னாள்.
மிலோ மீண்டும் அடுக்களைக்கு திரும்பினான். ஒரு விரலால் மெதுவாக சுவிட்சை அழுத்தினான். அடுக்களை முழுக்க தங்க வெளிச்சம் பரவியது. சுவருக்குள் சிம்மி — ஸ்வூஷ்! — பறந்தது. மிய்யோ... மிய்யோ... எல்லாமே சரியாக இருந்தது.
Scenes
மஞ்சள் வீட்டின் மிய்யோ ஓசை

மஞ்சள் நிற வீட்டின் சுவருக்குள் ஒரு சின்னஞ்சிறிய தங்கப் பொறி இருந்தது — அதன் பெயர் சிம்மி. யாராலும் பார்க்க முடியாது. ஆனால் அடுக்களை கதவின் அடியில் மெல்லிய தங்க வெளிச்சம் தெரியும். அது சிம்மிதான். கம்பிகளுக்குள் நிம்மதியாக மிய்யோ... மிய்யோ... என்று முணுமுணுக்கும்.
சிம்மியின் முக்கியமான வேலை

யாராவது விளக்கை போட்டால் — ஸ்வூஷ்! — சிம்மி கம்பிக்குள் பறந்து போகும், வெளிச்சம் பரவும். யாராவது நீலக் கெட்டிலை அழுத்தினால் — ஸ்வூஷ்! — சூடான கோகோ தயாராகும். சிம்மிக்கு அந்த வேலை மிகவும் மிகவும் பிடிக்கும். வேலை முடிந்தாலும் உள்ளேயே நிம்மதியாக மிய்யோ... மிய்யோ... என்று இருக்கும்.
மிலோ கம்பியை பார்க்கிறான்

ஒரு காலைப் பொழுதில் மிலோ அடுக்களைக்கு வந்தான். ஆரஞ்சு கோடு கோடு பைஜாமா. ஒரு காலில் வெள்ளை சாக்ஸ், மறு காலில் இல்லை. சுவரருகே ஒரு கம்பி சற்றே தளர்ந்திருந்தது. மிலோ கையை நீட்டினான்... அப்போது கேட்டது — மிய்யோ... மிய்யோ... அடுக்களை முழுக்க அந்த மெல்லிய ஓசை நிறைந்தது. மிலோ கையை மெதுவாக திரும்ப இழுத்தான். தலையை சாய்த்தான். "இது என்ன?" என்று கிசுகிசுத்தான்.
அம்மா அன்பாகச் சொல்கிறாள்

விளக்கு ஒரு தடவை, இரண்டு தடவை இமைத்தது — உள்ளிருந்து யாரோ கை அசைப்பதுபோல். மிலோ அம்மாவிடம் ஓடினான். "அம்மா! சுவருக்குள் ஏதோ ஒலிக்குதே!" அம்மா குனிந்து அவன் அருகே அமர்ந்தாள். "அது மின்சாரம், கண்ணா. அது கம்பிக்குள்தான் வாழும் — அதுவே அதன் வீடு. குருவிக் கூட்டில் கை விடமாட்டோமே — அதேபோல் கம்பியையும் தொடக்கூடாது. அது உள்ளேயே வேலை செய்யட்டும்." மிலோ தலையாட்டினான். "மிய்யோ... மிய்யோ... என்று கேட்டுக்கொண்டே இருக்கலாமா?" "ஆமா, அதுவே சரி," என்று அம்மா சொன்னாள்.
எல்லாமே சரியாக இருந்தது

மிலோ மீண்டும் அடுக்களைக்கு திரும்பினான். ஒரு விரலால் மெதுவாக, நிதானமாக சுவிட்சை அழுத்தினான். அடுக்களை முழுக்க தங்க வெளிச்சம் பரவியது. சுவருக்குள் சிம்மி — ஸ்வூஷ்! — பறந்தது. மிய்யோ... மிய்யோ... திரும்பவும் கேட்டது, நிம்மதியாக, மகிழ்ச்சியாக. எல்லாமே சரியாக இருந்தது.