பெட்டி மூட்டை உள்ளே சென்ற நாள்

Read-aloud note

After the story, ask one simple question about how the friend felt.

Story

பெட்டி மூட்டை உள்ளே சென்ற நாள்

மியாவும் லியோவும் பெரிய நீல கதவு முன்னே நின்றார்கள். மியாவின் பெட்டி மூட்டை மஞ்சள் நிறம். லியோவினுடையது சிவப்பு நிறம். "உள்ளே என்ன இருக்கும்?" என்று மியா மெதுவாகக் கேட்டாள். லியோ தோளை உயர்த்தினான். "போய்ப் பார்க்கலாமே!"

இருவரும் சேர்ந்து கதவைத் தள்ளினார்கள் — ஆஹா! வகுப்பறை எவ்வளவு அழகாக இருந்தது! நீண்ட ஜன்னல்களில் இருந்து தங்க நிற வெளிச்சம் தரையில் பட்டது. சின்னச் சின்ன நிறமயமான நாற்காலிகள். ஒரு கூடையில் மெத்தென்ற பொம்மைகள். மூலையில் ஒரு பெரிய வட்ட மீன் தொட்டியில் மூன்று ஆரஞ்சு மீன்கள் சுற்றிக்கொண்டே இருந்தன. ஒரு மீனுக்கு வாலருகே ஒரு சிறிய வெள்ளை கோடு இருந்தது. மியா கண்ணாடியில் மூக்கை வைத்து, "ஹலோ, கோடு மீனே," என்று மெல்லச் சொன்னாள்.

ஆசிரியை மிஸ் பிளம் கருப்பு சுருட்டை முடியும், பைகள் நிறைய போக்கெட் இருந்த காட்டன் சட்டையும் அணிந்திருந்தார். அவர் எல்லாவற்றையும் எங்கே இருக்கிறது என்று தெரிந்திருந்தார். வண்ண மெழுகுவர்த்தி பேனாக்கள் நிறைந்த கலை மேசை, சுருக்கு பக்கங்கள் உள்ள படக்கதை புத்தகங்கள், மரக் கட்டைகள் நிறைந்த பெட்டி — எல்லாவற்றையும் காட்டினார். லியோ உடனே மரக் கட்டைகளை எடுத்துக் குவிக்கத் தொடங்கினான். மேலே, மேலே, மேலே — டொம்! கட்டைகள் விழுந்தன. லியோ சிரித்தான், வயிறே ஆடியது. அப்போது ஒரு மெல்லிய குரல், "நானும் வைக்கலாமா?" என்று கேட்டது. பக்கத்தில் பச்சை சட்டை போட்ட பியா என்ற பெண் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். லியோ சிரித்தபடி மிகவும் பெரிய கட்டையை முதலில் அவளிடம் கொடுத்தான் — பெரியது கொடுத்தால்தான் சரியாக ஆரம்பிக்கலாம்! பியாவின் தீவிர முகத்தில் மிகவும் பெரிய புன்னகை மலர்ந்தது.

கதை நேரத்தில் எல்லோரும் மீன் தொட்டி அருகே மெத்தையான கம்பளத்தில் உட்கார்ந்தனர். மிஸ் பிளம் ஒரு தொப்பி கண்டுபிடித்த கரடி பற்றிய புத்தகம் படித்தார். குழந்தைகள் எல்லோரும் முன்னோக்கிக் குனிந்து ஒவ்வொரு படமும் பார்த்தார்கள். மியா மிகவும் குனிந்தாள். லியோ, "உனக்குத் தெரிகிறதா?" என்று கிசுகிசுத்தான். மியா, "எல்லாமே தெரிகிறது!" என்று கிசுகிசுத்தாள்.

கதை முடிந்தது. சாப்பிட நேரம் ஆனது. மியா மீண்டும் மீன் தொட்டியை பார்த்தாள். கோடு மீன் இன்னும் சுற்றிக்கொண்டே இருந்தது. "நாளைக்கு வருவேன், கோடு மீனே," என்று அவள் மெல்லச் சொன்னாள். அவளுக்கு அப்போதே தெரிந்தது — நிச்சயமாக வருவாள்.

Scenes

நீல கதவு முன்னே

மியாவும் லியோவும் பெரிய நீல கதவு முன்னே நின்றார்கள். மியாவின் பெட்டி மூட்டை மஞ்சள், லியோவினுடையது சிவப்பு. "உள்ளே என்ன இருக்கும்?" என்று மியா மெதுவாகக் கேட்டாள். லியோ தோளை உயர்த்தினான். "போய்ப் பார்க்கலாமே!"

ஆஹா, எவ்வளவு விஷயங்கள்!

இருவரும் கதவைத் தள்ளினார்கள் — வகுப்பறை மிகவும் அழகாக இருந்தது! தங்க நிற வெளிச்சம், நிறமயமான நாற்காலிகள், மூன்று ஆரஞ்சு மீன்கள் சுற்றிக்கொண்டே இருந்தன. ஒரு மீனுக்கு சிறிய வெள்ளை கோடு இருந்தது. "ஹலோ, கோடு மீனே," என்று மியா மெல்லச் சொன்னாள்.

பெரிய கட்டை முதலில்

லியோ மரக் கட்டைகளை மேலே மேலே வைத்தான் — டொம்! விழுந்தன! அவன் வயிறே ஆடச் சிரித்தான். "நானும் வைக்கலாமா?" என்று பியா கேட்டாள். லியோ பெரிய கட்டையை முதலில் அவளிடம் கொடுத்தான். பியாவின் தீவிர முகத்தில் பெரிய புன்னகை மலர்ந்தது.

கதை கேட்கும் நேரம்

எல்லோரும் மீன் தொட்டி அருகே கம்பளத்தில் உட்கார்ந்தனர். மிஸ் பிளம் தொப்பி கண்டுபிடித்த கரடியின் கதை படித்தார். குழந்தைகள் முன்னோக்கிக் குனிந்து பார்த்தனர். "உனக்குத் தெரிகிறதா?" என்று லியோ கிசுகிசுத்தான். "எல்லாமே தெரிகிறது!" என்று மியா கிசுகிசுத்தாள்.

நாளைக்கு வருவேன், கோடு மீனே

கதை முடிந்தது. மியா மீண்டும் மீன் தொட்டியை பார்த்தாள். கோடு மீன் இன்னும் சுற்றிக்கொண்டே இருந்தது. "நாளைக்கு வருவேன், கோடு மீனே," என்று அவள் மெல்லச் சொன்னாள். அவளுக்கு அப்போதே தெரிந்தது — நிச்சயமாக வருவாள்.